Ik onderneem inmiddels al ruim 13 jaar onder de naam Digital Analog. En eerlijk: ik zou echt niet meer anders willen. Ondernemen geeft me vrijheid, creativiteit, eigenaarschap alles waar ik energie van krijg. Maar dat betekent niet dat het altijd makkelijk is geweest. Sterker nog: in mijn tweede of derde ondernemersjaar stond ik op het punt om ermee te stoppen. Niet omdat ik geen klanten had, of omdat ik geen talent had. Maar omdat ik mezelf volledig was vergeten in mijn eigen bedrijf.

Dit is mijn faalverhaal. Niet omdat ik ben gefaald, maar omdat ik faalde op een belangrijk vlak en dat had bijna alles gekost.

Ik werkte me kapot, maar niemand zag mij

In het begin nam ik gewoon alles aan wat er op mijn pad kwam. Webdesign, branding, content, strategie alles wat binnen het creatieve en digitale domein viel, pakte ik op. En dat ging eigenlijk best goed… zolang de opdrachten bleven binnenkomen.

Maar daar zat de valkuil: ik dacht dat als ik goed werk leverde, het vanzelf wel zou doorrollen. Dat klanten wel doorvertelden hoe fijn het was om met mij te werken. En ja, dat gebeurde ook wel maar het was niet genoeg om structureel zichtbaar te blijven. Ik had geen duidelijke positionering, geen verhaal, geen strategie. Ik kon alles, dus communiceerde ik… eigenlijk niets.

Daarnaast ben ik van nature bescheiden. Ik loop niet te schreeuwen wat ik allemaal maak. Ik voelde me vaak zelfs ongemakkelijk bij het idee om mezelf ‘in de etalage’ te zetten. Achteraf zie ik: dat was misschien wel mijn grootste valkuil.

De bankrekening loog niet

Langzaam maar zeker begon ik het te merken. De bankrekening werd kleiner. Opdrachten droogden op. Ik kreeg paniek maar geen plan. Tot ik op een middag met een goede vriend aan tafel zat. Hij keek met een frisse blik naar mijn situatie en stelde een simpele, confronterende vraag: “Wat doe jij eigenlijk aan marketing voor je eigen bedrijf?”

Het antwoord was pijnlijk duidelijk: niks.

We zijn toen samen gaan zitten. Hij hielp me mijn diensten aanscherpen en ik gooide een concrete aanbieding in de markt om weer aandacht te trekken. Daarna begon ik schoorvoetend met zichtbaar zijn: op social media, via een nieuwsbrief, én door mezelf naar netwerkborrels te slepen. Ik maakte een simpele regel voor mezelf: spreek minimaal twee mensen die je nog niet kent. Klein, maar effectief.

Elke woensdag werk ik aan míjn bedrijf

Misschien wel de belangrijkste verandering was deze: ik besloot elke week tijd te reserveren om aan mijn bedrijf te werken. Niet voor klanten, niet voor anderen alleen voor Digital Analog. En dat doe ik nog steeds, inmiddels standaard op woensdagen.

Is het mooi weer? Dan pak ik mijn laptop en ga ik buiten zitten. Ik gebruik die tijd om ideeën te ontwikkelen, processen te verbeteren, mijn mailbox op te ruimen, mijn website aan te scherpen, of nieuwe samenwerkingen te verkennen. Maar vooral: om bewust bezig te zijn met de groei van mijn eigen merk. Niet als sluitpost. Als basis.

Wat ik geleerd heb

Wat ik leerde uit die moeilijke periode is simpel, maar essentieel:
👉 Jij bent de motor van je bedrijf. Als je zelf geen energie erin stopt, waarom zouden anderen dat dan wel doen?
👉 Marketing is geen opscheppen. Het is delen waar je trots op bent zodat anderen je kunnen vinden.
👉 Wacht niet tot iets perfect is. Werk ideeën uit in het klein, test ze, en kijk hoe mensen reageren. Slaat het aan? Werk het verder uit.
👉 Blijf zichtbaar, ook als je het druk hebt. Juist dan.

Als je voelt dat het misgaat, geef dan niet meteen op. Dat gevoel van falen? Dat is vaak een signaal dat je iets mag veranderen niet dat je moet stoppen.